is.
(Ar. alaka). Alâka.
1. Bağ, ilgi, ilişki.
“Pĭrmar bĭr kırsız mışıktay: Men köyĭn popazıman eş bĭr alâkam yok, ne kısımlıgım bar, ne de dostlıgım bar.” – (Altay Kerim – Kâniye).
2. Gönül bağı; ilgileniş.
“Ey akay, señ bo kızman alákañ boldı mı ?” – (Altay Kerim – Kâniye).
Alâka tuymak – İlgi duymak.
Alâkasın kesmek – İlgisini ve ilişkilerini kesmek.
Rom: s. 1. Legătură, relaţie. 2. İnteres, curiozitate.
