f.
Alacalanmak.
1. Alaca hale gelmek.
2. Karların erimesiyle yer yer toprak görünmek.
3. mec. (Yüz için) Kızarıp bozarmak, renkten renge girmek.
Rom: v. 1. – 2. A se bălţa, a se împestriţa. 3. fig. De emoţie, a-i apărea (cuiva) pe faţă pete roşii; a face feţe feţe.
