is.
(Ar. hale). Hala.
“Şora Batır bara, bara, baradı anda, Kazan’ga. Onda bĭr alaları bar eken.” – (Ekrem ve Hilmiye Mehmet Ali – Tepegöz).
Alamnıñ awırganına canmayman, kuy kapkanına – Deyim. Halamın hastalanmasına değil, huy kapmasına yanıyorum.
Rom: s. Sora tatălui unei persoane; mătuşă.
