f.
Yolunu şaşırmak, yolunu kaybetmek.
“Dere tepe tüz kete, / Edĭl boyı cagalap, / Kırk kün-gece kete / Keçĭtlerde adalap .” – (Eşref Şemizade – Togan Kaya / Emel D.).
Rom: v. A se rătăci, a greşi (drumul).
ADALAMAK (adalamaq)
A
