s.
Adaklı.
1. Adak adamış olan.
2. Sözlü, nişanlı.
“ – Kĭmnĭñ kızın alayatır? dep soray Beyrek. / – Beyrek Batır’nıñ adaklısın , diy kobızşı.” – (Bozcĭgĭt).
Rom: s. 1. Persoană care a apelat la graţia divină făgăduindu-i ofrande. 2. Logodnic, -ă.
ADAKLI (adaqlı)
A
