s.
(Ar. acz). 1. Aciz, güçsüz, gücü yetmez.
2. mec. Muhtaç, ihtiyaç duyan, hasret.
“Suwda kördĭm süwretĭñ, cuwırdım carman. / Köletkeñe acizmen , özĭñe zarman.” – (Boztorgay).
“Suda kördüm suretĭñ, cuwurdum carman, / Közügeñden acizmen, özüñden zarman.” – (Ahmet Karakaya – Çınlar).
Rom: adj. 1. Nevolnic, neputincios. 2. fig. Ahtiat, dornic.
