f.
1. Acımak duygusuna konu olmak. Eşanl. acınılmak .
“Hayatta saglam bĭr col tabalmay, acınmaga lâyık kĭşĭlerden bĭrĭ boldı.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Uyuşmagan Ekĭ Arkadaş).
2. Üzülmek , yerinmek.
“O tügül mĭ bĭznĭñ içün közyaşların sĭlmegen / Hep cılagan, hep acıngan, alay ömrĭn sarfetken?” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Senĭ men Kırım’da, Kazan’da taptım. /…Cat elde mugayıp, acınıp cürgende, / Ümütĭm, hayalĭm şay tüşüp cürgende, / Moynıña sarıldım dertĭmnĭ aytıp.” – (Bekir S. Çobanzade – Tuwgan Tĭl).
“Soñra, o ĭçiyĭmnĭ kafasına salgan soñ, men bermesem de ille bĭrewden tabıp alacagın, ta bolmasa bĭr şiysĭn satıp alacagın bĭlgenĭm üçün, paraga acınmay , özĭne acına acına , berdĭm.” – (İsmail Ziyaeddin – Rüstem).
Rom: v. 1. A fi compătimit. 2. A se amărî, a suferi, a-i părea rău.
