is.
Hacılık. Var. ácĭlĭk .
1. Hac; Müslümanlığın beş şartından biri olan Kâbe’yi ziyaret ve tavaf.
“ Acĭlĭkten kaytkanda bay bĭr Nogay / Parahotta bek yaman dalgaga ogray.” – (Memet Nüzet – Nogaynıñ Adagı / Emel D.).
“Seneler geşedĭ, akay Mekke’ge acĭlĭkke niyetlenedĭ, tübĭnde ketedĭ.” – (Ekrem ve Hilmiye Mehmet Ali – Tepegöz).
2. Hacı olma durumu.
Acĭlĭkke ketĭp kelmek – Hacca gidip gelmek; hacı olmak.
Maga cetken ayagıñ acĭlĭkke cetsĭn. – Bana ulaşan ayağın hacca ulaşsın (Ziyaretime gelen sana da hac nasip olsun).
Rom: s. 1. Pelerinajul musulmanilor la Mecca, hagialâc. 2. Atribuţiile de hagiu.
