zf.
(Ar. aceb) Acaba, aceb, aceba. Var. acaba .
“Portakalnı oydıñ mı, / Ĭşĭne bal koydıñ mı? / Sen menĭ süye edĭñ, / Acep endĭ toydıñ mı?” – (Boztorgay).
“Tüşünemen, nüşün acep bĭznĭñ halk gerĭ kalgan, / Aşaw bĭlmiy, yaşaw bĭlmiy, kün körmiy göñlĭ talgan ?” – (İsmail Ziyaeddin – Toy).
Rom: adv. interog. Oare; nu cumva.
