ABDIRAŞMAK (abdıraşmaq)

“Ne bar şo? dep, cĭgĭtler, abdıraşıp ne soraysıñız? / Niyazi’yĭmĭz kettĭ de ya !” – (Şuayip Veli – Muallĭm Niyazi’ge / Emel M).

“Boşaltırlar macarların abdıraşıp , aşıgıp, / Aydaşırlar çala-kamçı kaytıp çölge ketkende.” – (Memet Nüzet – Köyde Ayat / Emel D.).

Rom: v. Forma coactivă de la abdıramak. 1. A se alarma. 2. A acţiona febril.