is.
“Dikkat, uyanıklık, bilinç, basiret” anlamları ile abaylamak, abaylı, abaysızgibi, sadece türemiş sözlerde geçen, günümüzde kendi başına kullanılmayan bir kök kelime.
Türk Lehç.: Kazak., Kazan. – abay ; Moğ. – ubay, uvay – bilinç, anlayış.
Rom: s. Cuvânt însemnând “atenţie, precauţie, conştienţă”, ieşit din uz şi întâlnit doar în structura derivatelor sale, precum abaylamak, abaylı, abaysız.
