Abacı; aba2 dokuyan, diken veya satan kimse. Eşanl. kebecĭ . Abacı kebecĭ – Falan ve filân; birçok kişi. Abacı kebecĭ, sen necĭ ? – Deyim. “Bırak da bununla o işin içinde olanlar ilgilensin, sana ne oluyor?” anlamında. Rom: s. Abagiu, abager.
